achtergrond:-connectiviteit-is-nooit-af
Advertentie

De vraag naar connectiviteit is de laatste jaren geëxplodeerd. Door twinning-concepten, de digitalisering en behoefte aan bandbreedte die dat allemaal oproept, is de aanleg van nieuwe kabels in een stroomversnelling gekomen. Dat geldt voor zowel de particuliere als de zakelijke markt. De vraag is echter: gaat het wel snel genoeg?

In 2018 kwamen er in totaal 200.000 glasvezelaansluitingen bij in Nederland, een verdubbeling vergeleken met een jaar eerder. Het moet raar lopen als die stijging niet doorzet. Wie dit dossier doorleest, zal het niet verbazen dat datacenters hier hun aandeel in hebben. Internationale partijen, bijvoorbeeld uit Duitsland, leggen directe verbindingen met datacenters in het buitenland voor hun dienstverlening. Operators zoeken op hun beurt naar redundante verbindingen.

Conflict in de consumentenmarkt

Maar er zijn wel degelijk punten van zorg bij de ontwikkeling van breedband, zo ziet Andrew van der Haar, directeur en medeoprichter van de Fiber Carrier Association (FCA). Medio december brengt de FCA een rapport uit (Nederland op Glasvezel 2019) waarin duidelijk wordt dat de aanleg op zich zijn tempo behoudt. “Je ziet in de consumentenmarkt dat een grote uitrol gaande is”, zegt hij. “Vaak neemt dat de vorm aan dat verschillende concurrenten zich melden bij dorpen om een verbinding te leggen.”

Op het eerste gezicht is dat goed voor de concurrentie, maar dat is volgens Van der Haar een zwaar vertekend beeld. Het komt de keuzevrijheid noch de concurrentie ten goede, zo zegt hij. “De klanten zeggen daarop ja, want ze willen gewoon glasvezel. Partij A gaat aanleggen, partij B doet dat vervolgens ook en je krijgt dubbel werk. Je ziet al initiatieven van operators die boetes uitschrijven omdat een klant terugkrabbelt en met een ander in zee gaat. Er worden onnodige kosten gemaakt.” De inefficiëntie blijkt ook uit de abonnementscijfers. Volgens Stratix heeft slechts 46 procent van de huishoudens aangesloten op glasvezel ook daadwerkelijk een abonnement.

Hoewel steeds vaker wordt getracht om op zijn minst gebruik te maken van dezelfde routes, zodat maar één keer gegraven hoeft te worden, blijft dit volgens Van der Haar een hardnekkig punt. Een mogelijke oplossing zou zijn dat operators samenwerken en voor de win-win gaan. “Een operator met een project in Noord-Holland die bijvoorbeeld ook in Limburg klanten wil meepikken, kan zijn verbinding dan delen met een operator in Limburg, die zijn kabel daar weer ter beschikking stelt. Je hoeft dan veel minder te graven.” De FCA probeert daarvoor een standaard te ontwikkelen die de transparantie moeten vergroten. “Partijen moeten veel meer om de tafel gaan”, zegt hij.

Bandbreedtehonger

De gebeurtenissen op de consumentenmarkt hebben ook een weerslag op de zakelijke markt, waar vraag naar bandbreedte zeer hard groeit. “Je hebt hele grote sprongen die je maakt. Het is 10Gb of 100Gb met niets ertussen”, legt Van der Haar uit. “Datacenters hebben bandbreedte nodig voor de replicatie van netwerken. Zorggroepen, de overheid, erdere datacenters.” Ook de content zelf vraagt om hogere bandbreedtes, en daarmee meer capaciteit. Daar komt de opkomst van 5G bij. Al die mobiele data moet worden verwerkt, wat het belang van glasvezel alleen maar verhoogt. Edge computing vraag eveneens om directe verbindingen.

Maar het aantal aannemers die nieuwe verbindingen kunnen aanleggen is helaas beperkt. Dat verhoogt de kosten en doorlooptijden van dergelijke projecten. Mede daardoor worden leveranciers steeds creatiever als het gaat om het aanwenden van de verbindingen die er al wel liggen. Recent kwam T-Mobile nog onder vuur omdat ze verkeer van Nederlandse klanten via Duitsland omleidden. Volgens critici ging niet alleen de latency omhoog, maar kon T-Mobile zo ook meer inkomsten generen voor hun netwerkonderdelen aldaar. Sindsdien is dat gecorrigeerd.

Brexitmijderij

Gebruikelijker is het echter om de verbindingen tussen de datahubs Frankfurt, Londen, Amsterdam en Parijs (FLAP) aan te wenden om het meest optimale verkeer naar buiten toe te genereren. “Eigenlijk moet je bijvoorbeeld Marseille daar ook onder scharen”, zegt Van der Haar. “Vanuit daar heb je een goede verbinding naar Azië, waar contentdeliverypartijen gebruik van maken voor hun klanten aldaar.” Maar ook allerlei andere overwegingen kunnen meespelen. Een voorbeeld daarvan is de op het allereerste gezicht misschien wat overbodige dataverbinding die vanuit Eemshaven is aangelegd richting Denemarken met de Cobra-kabel. Want Denemarken, daar heb je toch geen internet-exchange? “Het is een enorm belangrijk verbindingspunt”, zegt Van der Haar. “Vanuit Denemarken heb je toegang tot zeekabels die direct met de VS in verbinding staan. Die vraag groeit, want vanuit Amsterdam gaat alles via Groot-Brittannië. Met de Cobrakabel kun je het eiland mijden, wat voor sommigen interessant is met het oog op Brexit.” Er zijn dus manieren om de connectiviteitsuitdagingen aan te gaan. Voor de korte termijn althans. Voor de langere termijn blijven nieuwe kabels voorlopig broodnodig. En dat vraagt om meer samenwerking en efficiëntie.

[Dit artikel is eerder gepubliceerd in het Datacenter & Cloud Dossier 2019]

Lees het artikel hier in PDF

Advertentie

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in